ژرکی خشک شده در هوا معمولاً یک محصول پخته است. در حالی که روش‌های سنتی شامل برش دادن، ترشی کردن و خشک کردن گوشت گاو خام در هوا بود، تولید مدرن با ملاحظات محیطی و بهداشتی-معمولاً شامل پختن و چاشنی کردن گوشت قبل از فرآیند خشک کردن است. امروزه تنها کسانی که در مناطق دامداری زندگی می‌کنند ممکن است گوشت گاو خام را در هوا خشک کنند، اگرچه عطر و طعمی که به دست می‌آید معمولاً برای اکثر مصرف‌کنندگان جذاب نیست.
جگرکی کوچک و بسته بندی شده با خلاء که معمولاً در بازار یافت می شود از طریق فرآیندهایی مانند برش دادن، چاشنی کردن، خشک کردن در هوا و سرخ کردن یا برشته کردن تولید می شود. محصول نهایی دارای درخشندگی کمی روغنی و بافت رضایت بخش و جویدنی است. بسته بندی مناسب نگهداری و حمل آن را آسان می کند و به محبوبیت آن کمک می کند.
سوپ خشک شده در هوا که معمولاً با آن روبرو می شویم پخته شده است که هم ایمنی و هم طعم لذیذ را تضمین می کند. با این حال، با افزایش تقاضا، تولیدکنندگان بی‌وجدان محصولات پایین‌تری را با مشکلاتی در مورد طعم، کیفیت و بافت گوشت معرفی کرده‌اند، بنابراین مصرف‌کنندگان باید در هنگام خرید احتیاط کنند.
ژرکی خشک شده در هوا از گوشت گاو کوهی با دقت انتخاب شده و لطیف تهیه می شود که به طور طبیعی در هوا خشک شده است. گوشت دارای بافت شل و دانه ریز با الیاف به وضوح قابل مشاهده است. اگرچه ممکن است سفت به نظر برسد، اما در واقع بافتی لطیف و لطیف در هنگام خوردن دارد. گوشت گاو و گوسفند خشک شده در هوا جزء اصلی رژیم غذایی تبتی هستند، و ژیرک خشک شده در هوا به یک غذای لذیذ برای گردشگرانی که از مناطق تبت بازدید می کنند تبدیل شده است.
