به طور سنتی، گونه شمالی به عنوان 'yuanxiao' شناخته می شود. معمولاً با استفاده از روش "غلتان" ساخته می شود و در نتیجه سطحی خشک، نرم و پودری ایجاد می شود. در مقابل، گونه جنوبی "تانگیوان" نامیده می شود. معمولاً با "پیچیدن" فیلینگ ساخته می شود و بافتی صاف، چسبناک و جویدنی به دست می دهد.
'yuanxiao' به سبک شمالی بر پرکننده بافتی تأکید دارد که اغلب دارای ترکیبی از کنجد و بادام زمینی است. "تانگیوان" به سبک جنوبی تمایل به داشتن یک مرکز صاف و مذاب دارد که با استفاده از نسبت بیشتری از شکر قهوه ای برای ایجاد یک پرکننده نیمه مایع به دست می آید. علاوه بر این، پر کردن های جنوبی تنوع بیشتری را ارائه می دهند، از شیرین تا شور و شامل گزینه های گوشتی و گیاهی.
در منطقه مینان، یک تغییر منحصر به فرد شامل شکل دادن خمیر برنج چسبناک به شکل "تانگیوان" کوچکی است که در سوپ زنجبیل سرو می شود - غذایی که اعتقاد بر این است که سرما را از بین می برد. سایر مناطق دارای تخصص های خاص خود هستند: در منطقه کانتونی، "تانگیوان" اغلب در شربت زنجبیل و شکر قهوه ای سرو می شود. منطقه چاوشان دارای «تانگیوان» قرمز و سفید است که نماد هماهنگی یین و یانگ است. و منطقه دانگتو آنهویی تکنیک سنتی "غلتیدن" را حفظ می کند که به عنوان یک میراث فرهنگی ناملموس شناخته می شود. آبگوشت پخت و پز همچنین ترجیحات منطقه ای را منعکس می کند. فراتر از آب ساده، همراه‌های رایج شامل برنج چسبناک تخمیر شده ("جیونیانگ") یا سوپ زنجبیل است.
